Mroźnie popołudnie. Siedzę przy komputerze zajęty opracowywaniem materiału niezbędnego do zorganizowania następnej wystawy w Galerii „Etnik”. Prace przerywa mi dzwonek domofonu. „Któż to taki?” – myślę i otwieram drzwi. W progu stoi starsza pani. Skądś znam jej twarz. Uśmiecham się. Odpowiada mi uśmiechem.
- Och, jakże się cieszę – mówi. – Nareszcie ją znalazłam.
- To znaczy kogo?  – pytam, nieco zdezorientowany.
- No, jak to kogo? – dziwi się. -  Najcudowniejszą galerię jaką znałam. Tę, która istniała w Muzeum Etnograficznym i którą muzeum zlikwidowało zaraz po tym, jak Marszałek Struzik wywalił pana z roboty…
Naiwna kobieta. Marszałek miał rację, muzeum słusznie postąpiło, dzięki czemu wspaniale rozkwita. Dodatek Gazety Wyborczej, „Cojestgrane”, nominował je nawet do kulturalnej nagrody, czyli Wdechy 2008  za to, że pod władzą nowego kierownictwa zdołało odświeżyć swoje "skostniałe struktury", w miejscu zaś "tandetnego sklepiku z pamiątkami ( czytamy w uzasadnieniu - link ), od niedawna działa tu Bilý Konicek - księgarnia, kawiarnia, miejsce spotkań autorskich, dyskusji i wystaw fotograficznych w jednym. Symbolizuje zmiany w muzeum, które ma się stać nowoczesną i otwartą placówką…”.
Dziwna to rzecz nominować kogoś do nagrody za to, co zrobi w przyszłości, nie mnie jednak sądzić te sprawy i oceniać. A że Galeria "Etnik" jest, do pewnego stopnia, kontynuacją tamtej, uczciwość nakazywała odstręczyć gościa od chęci zakupu etnikowej tandety. Usłyszawszy to pani otworzyła szeroko oczy i wybuchła śmiechem.
- Za co mają otrzymać nagrodę? Za "Bilý Konicka"? Przecież to mieszanina restauracji  „Kolorowa” w Pcimiu Dolnym z barem szybkiej obsługi na Dworcu Centralnym…
- Cóż… - zacząłem, ale nie dopuściła mnie do głosu.
- Panie Suliga – powiedziała. – "Etnik" miał charakter, nastrój. I nie był sklepem z pamiątkami. A takich knajp jak "Bilý Konicek" jest w Warszawie multum i niczym się on od nich nie różni - ani wystrojem, ani dzialalnością. Poza tym, nagrody może przecież ustanawiać każdy.  Czemu pan miałby tego nie uczynić?
Właśnie!
Ogłaszam tedy, że po długiej i zażartej dyskusji jury ETNO-ART.PL Galerii i Pracowni Edukacyjnej "Etnik" nominuje:
Redakcję „Cojestgrane” do nagrody głównej - Całusa 2008 ( za nagły, wielokrotnie wyrażany, całkowicie bezinteresowny i przedtem niespotykany wybuch uczuć do Państwowego Muzeum Etnograficznego );
Państwowe Muzeum Etnograficzne do nagrody pocieszenia – Cmoka 2008 ( oczywiście za cwałującego kulturalnym życiem "Bilý Konicka" )...